Почитувани,

Во врска со дилемата за примената на чл.4 став 4 од Законот за именување и дополнување на Законот за трговија за што до Државниот инспекторат за труд беа доставени бројни прашања, Ве информираме за следното:

Во членот 4 став 4 од Законот за изменување и дополнување на Законот за трговија а во врска со член 25 од Законот за трговија е наведено :
“Трговија на големо и трговија на мало не може да се вршат во недела, како и на државни празници и други празници кои се определени како неработни денови согласно со закон”.
Во член 2 од Законот за празниците дефинирани се државните празници и празниците на РСМ.
Согласно член 3 од наведениот закон овие празници се неработни денови за сите граѓани.
Во контекст на наведеното членот 4 став 4 од Законот за изменување и дополнување на Законот за трговија се однесува само на членот 2 од Законот за празниците и ги опфаќа само државните празници и празниците на РСМ кои се неработни за сите граѓани и на тие денови работодавачите не можат да вршат дејност трговија на големо и мало.
Наведениот член не ги опфаќа и останатите верски празници и неработни денови за одредена категорија на граѓани од чл.4 од Законот за празниците на РСМ во кои денови работодавачите може да вршат дејност трговија на мало и големо.
За работа во државни празници и други празници кои се определени како неработни денови согласно чл.2 од Законот за празниците на РСМ, работодавачите на работниците се должни да им исплатат додаток од плата за работа на празник во висина од најмалку 100% за секој час поминат на работа.